Tafeltennisforum.net

Hallo allen,

nav mijn zoektocht met de OSP frames (Expert,Virtuoso,Ultimate,Martin) wil ik mijn ervaringen delen.
Ik heb met allerlei rubbers gespeeld op deze frames, klassiek,getuned, tensor ,zacht en hard.
Mijn grootste gemene deler uit deze testen is dat ,in ieder geval wat mij betreft, deze frames en hun speleigenschappen het beste tot hun recht kwamen met wat hardere tensor rubbers, vanaf 42.5 graden en harder.vega europe ,japan,rakza,p7,etc.
Uiteraard spelen de frames ook goed met klassieke en zachtere(tensor) rubbers maar de echte "scherpte' hebben ze toch in mijn optiek bij iets hardere rubbers. dan is de dynamiek van deze frames heel goed te doseren en te varieren.
Ik speel nu met de Ultimate en de Vega Japan in 1.8 is voor mijn spel de juiste combi mooie balans tussen speed/spin en direktheid/off the bounce.Ook passief en aktief wisselt vrij makkelijk, al speelt het scherper in het aktieve/offensieve deel.
Dan komt de kwaliteit van het frame(off) meer te voorschijn.
Misschien dat 2.0 ook kan(FH) maar voorlopig speel ik minimaal 1 seizoen met 1.8, dan is er net iets meer marge bij mindere momenten.BH blijft zowiezo 1.8.

met dank aan Marc en Danny voor hun meedenken en het rubber.
Mepper blij.

De 1.8 nieuw speelt toch rustiger als de oude opgepimpte, vandaar de aanschaf van een 2.0 voor de FH.
Mep ze!

Meestal speelt een rubber ook rustiger als het wat langer op een frame blijft zitten .
Dit is niet alleen het wennen maar ook het nadrogen van de lijm.
Ik vervang bij onze club vrijwel altijd voor iedereen oude rubbers voor nieuwe. Vaak zitten die rubbers er dan al een jaar op en ze zitten dan duidelijk vaster dan na paar dagen of weken.
Zelf zorg ik er bij rubbers omwisselen voor dat ik minimaal een paar dagen voor gebruik de rubbers er al op heb.
Anders ga ik countertopspin spelen met een lijmverbinding die dat nog niet goed aankan.

De volgende keer speelt zo,n batje dan als in de snellijmtijd wanneer ik een keer vergeten was een rubber na snellijmen en spelen eraf te halen en er dan zonder weer opnieuw snellijm te gebruiken weer mee speelde ; Probeerde want dat speelde dan afschuwelijk. Niet te vergelijken met snellijm en ook niet met goed klassiek gelijmd met voc houdende lijm.
De lijm is dan ingedroogd en door het eerder spelen (vooral countertopspin werkt op de lijmverbinding) in toen nog half natte toestand is de verbinding niet meer vast genoeg door het continu heen en weer schuiven bij vooral countertopspin (het natlijmeffect).
Het rubber kan dan nog steeds wat heen en weer schuiven omdat het rubber de kans niet kreeg zich in alle rust goed aan het frame te hechten via de lijm. Alleen de lijm is nu droog en stroef. Het controleverlies van snellijmen is er fus nog en is zelfs toegenomen (minder consistente balafsprong over het batoppervlak) maar de winst van het snellijmen is goeddeels weg. Na een paar week speelt dan geen enkel rubber nog goed en houdt je dus gauw de neiging steeds weer te wisselen. Je staat ahw met één been nog in het snellijmtijdperk en uiteraard spelen de moderne rubbers dan wilder . De lijm die op het rubber wordt aangebracht extra lang laten voordrogen kan ook helpen dit soort gedoe te voorkomen.
Een snellijmeffect blijft trouwens na het plakken met voc houdende lijm veel langer merkbaar dan slechts een paar uur. Het speelde voorheen alleen niet langer goed dan een paar uur. Het spelen sloeg de spanning meer uit het batje dan dat de voc,s zo snel uit het rubber verdwenen.
De spanning van snellijmen zit of zat ook meer tussen frame en spons en dus ook in de lijmverbinding dan tussen spons en toplaag. De spons begon na opplakken langzaam te krimpen tov het frame. Het frame houdt dan via de lijmverbinding ( aan de randen moest het rubber bij snellijmen liefst ook goed vast zitten) de spons continue wat op voorspanning. De lijm gaf onder die spanning wel langzaam mee (lijmkruip) maar doet dat niet zonder spanning.
Hoe vaster het rubber zat bij de framerand des te meer spanning gaf het snellijmen.
Voor snellijmen was het dan ook beter om de frame randen te schuren zodat het hout daar bloot kwam en de rest met een goeie sealing. Waar de sealing zit bleef de lijm dan langer wat nat terwijl het hout aan de randen de lijm sneller droogde door absorbtie van voc,s in het hout. Dan dreef het hele rubber niet meer op het frame en ontstond ook meer een vast gevoel en meer controle bij natlijmen. Plus dat het rubber dan ook bleef zitten .
Je zou dus ook de randen van je frame ongeseald kunnen laten (of maken door bij schuren).
Ervaring heb ik hier alleen (buiten het vroegere snellijmen) niet mee.
Misschien herken je één en ander hiervan terug in je ervaringen en kun je er iets mee.
Eén van mijn frames kun je dan mooi gebruiken om wat mee te testen.
Mocht je bang zijn dat die beschadigen bij rubbers er af halen omdat ze nauwelijks geseald zijn dan werk ik dat wel bij of dat kun je zelf doen. Hoe leg ik dan wel uit .

Hoi,
het grappige was dat ik het idee had dat ik met 1.8 speelde,maar het was dus 2.0(en ook nog eens gepimpt,..)
vandaar dat de nieuwe 1.8 traag aanvoelde en een andere lengte had...
Nu dus een nieuwe 2.0 op FH en 1.8 op BH
Ik lijm 3 lagen met witte lijm op nieuwe rubbers en 1x op frame en tussendoor goed drogen en dan laat ik hem zitten, dus het zal volgende keer wel droog zijn.En dan losspelen, duurt ook ff.
Ga verder niet meer teveel experimenteren ,of heb ik dit vaker gezegd...

Waterlijm dus ? Misschien is het dan nog wel belangrijker om het rubber al een paar dagen van te voren te plakken.
De lijmstof is dan meerendeels latex en de uithardingstijd voor de latex (nadat alle water en ammoniak al eerder is verdampt door drogen moet dit soort spul nog verder uitharden) die ik gebruik is volgens opgave van de winkel (art supplies.com) vierentwintig uur, Pas dan is de lijmverbinding en elasticiteit op volle sterkte en dat kan in praktijk ook nog best wat langer doorgaan,
Zou ik te snel met een net gelijmd batje spelen dan ontstaat ook later niet meer de zelfde binding.
Aagezien de belasting bij spelen niet over het hele rubber hetzelfde is wordt de consistentie qua speeleigenschappen over het batoppervlak dus ook minder. Het batje speelt dan dus blijvend wilder.
Daarom vervang ik rubbers voor clubgenoten ook altijd pas nadat ze zijn uitgespeeld op de speelavond of bij mij thuis en ongeacht het type lijm.

Mogelijk heb je hier zo nu en dan dus ook last van bij rubbers testen en ook bij testen van mijn frames en paar keer omwisselen van rubbers.
Dan zou het ook je indruk van die frames - hoewel die niet negatief was - beinvloedt kunnen hebben.
De frames zijn ook nog vrij snel en wat harder en daardoor minder vergevingsgezind hiervoor.

Overigens ontstaat de schuifbelasting op de lijm niet alleen ivm de spin (zoals ik aangaf) maar vooral door de balafsprong. De bal deukt het rubber wat in waardoor het rubber onder de bal kan komen bij topspin, Daardoor wordt het rubber ook niet meer exact rechtstandig tov het frame samengedrukt bij actieve topspinslagen maar onder een wat scherpere hoek meer omhoog. Dat geeft waar het frame de onderkant van de spons vlak houdt een schuifspanning tussen frame en spons en dus op de lijmverbinding.

Wat het experimenteren betreft moet je vooral nooit met te veel verschillende dingen tegelijk experimenteren.
Dus niet de ene keer op de training lijmen en andere keer een paar dagen van te voren plakken. Dan zou je daardoor alleen al een verschil gemaakt hebben waardoor je de rubbers en de frames niet goed meer kunt vergelijken.
Verschillende batjes vergelijken met zowel andere rubbers als een ander frame kan ook best maar dan ook die batjes natuurlijk op zelfde manier geplakt.

Als je ultimate nu goed speelt zie ik dus ook geen reden om de rubbers te wisselen of opnieuw te plakken.
Alleen in geval over een paar weken de combi met vega japan niet meer goed bevalt (je weet maar nooit ), plak dan beter het zelfde rubber eerst een keer opnieuw en dan een paar dagen voor ermee te spelen. Wat boeken er op de eerste paar uur na het plakken kan ook nooit kwaad.
Dan speelt dezelfde combi mogelijk weer net zo goed als nu en blijft het bovendien daarna, mogelijk, ook wat langer goed spelen.
Dan is er ook voor langere tijd geen reden meer om nog verder te experimenteren.

Misschien heb je nu ook al wat eerder van te voren geplakt (dat weet ik uiteraard niet) maar komt het rubber dan toch erg makkelijk los door bijv de framesealing.
In dat geval zou ik de sealing iig aan de framerand met schuurpapier wat opruwen en/of het frame met aceton of wasbenzine eventueel nog even ontvetten of ook licht opschuren. Zelfs even stevig schuren, boenen met een droog keukenschuursponsje kan al een verschil maken tov een ongeschuurde sealing.

Mocht je mijn licht gesealde frames ook met waterlijm getest hebben dan was dat laatste ook beter geweest. Ik ging er namelijk vanuit dat je met rubbercement lijmt en had dat daarom niet gedaan omdat de oplosmiddelen in de lijm dat bij het opkwasten wel genoeg doen. Voor waterlijm is die sealing zonder eerst ontvetten niet geschikt.
Maar je hebt zelf de rubbers er opgeplakt en mogelijk ook al weer af gehaald dus weet je zelf het beste of het goed zat of misschien toch niet.

Meestal plak ik ruim van te voren, minimaal 48 uur,vaker langer. omdat ik weet dat de lijm nog nadroogt. vanwege de poreuze spons doe ik er 3 lagen op, zodat de spons goed verzadigd raakt.
Loslaten heb ik niet gemerkt op een enkele keer na als het rubber eerder met oude lijm was behandeld, dat gaat soms niet echt lekker samen.Dat merk ik met het verwijderen, dan is er een soort zompig plaklaagje op de spons.Bij een oude rakza soft die meerdere keren was verplakt met oude lijm en die bleef heel inconsistent spelen Maar de oude japan van Danny(met blauwe lijmlaag....)speelde wel constant..dus geen wet van meden en perzen, beter niet mengen ,maar ja soms kan het niet anders.
verder doe ik dan 1x olijfolie op toplaag bij nieuwe rubbers, ivm shelf-life. speeldag beetje water en zeep(van jou geleerd... )
Super grippy rubber als resultaat,meppen maar.

Kan het zijn dat de getunede rubbers die je er op hebt gehad het frame wat vettig gemaakt hadden voor het lijmen van volgende rubbers ?
Tuners gaan na het plakken ook uit een rubber terug in de lijm trekken net als verder in de spons en bereiken dus zeker ook de sealing en het frame.

Vooral de schuifsterkte kan bij lijmen op een iets vettige én eerder gesealde ondergrond, rap verminderen terwijl het rechtstandig er af trekken er geen last van hoeft te hebben (zolang er geen omgevingslucht tussen kan komen).
Veel moderne sponzen zijn van zichzelf ook minder droog trouwens dus tunen is hiervoor niet eens nodig denk ik.

Zelf had ik hiermee afgelopen maandag een negatieve ervaring. Twee frames die ik wou testen had ik licht geseald met een hg produkt wat een beschermlaagje geeft op parketvloeren. Zag er prima uit en plakte ook prima maar spelen wou totaal niet. Toen ik later thuis de rubbers er afhaalde kwamen die los als de plastic folie die bij nieuwe chinese rubbers op de bovenlaag kleeft of het beschermlaagje van een sticker.

Buiten de mindere controle kreeg ik ook geen leven in de rubbers om goeie topspins te spelen (45 tot 47 graden sponshardheid ongeveer). Traag door de langere dwell en geen katapult.
Daarvoor moet de spons immers eerst genoeg belast worden.
Als de spons eerst wat kan slippen tov het frame (voor er genoeg lijm bij betrokken is en het wel houdt) wordt de belasting ook verdeeld over een groter deel van de spons qua oppervlak en oppervlak van het frame.
De belasting per vierkante mm spons direkt onder bal blijft dus lager.
Dat betekent weg katapult (behalve bij heel hard doorhalen), weg scherpte van het balgevoel en weg sturing via spin.
Heb dit soort dingen wel vaker gehad en theorie en praktijk komen overeen dus neem ik aan dat de theorie ook klopt.
Ik ben er daarom ook vrij zeker van dat veel spelers liever met wat zachtere spons spelen (en niks met chinese rubbers kunnen) omdat ze gewoon zijn met gesealde frames te spelen en die niet even opruwen en ontvetten.
Dan is uit een hardere spons moeilijker een goed speelgevoel te krijgen.