Tafeltennisforum.net

Ik speel zelf sinds mijn twaalfde tafeltennis, en nu ondertussen 27 jaar later is de liefde voor de sport nog altijd groot. Ik ben benieuwd wat voor jullie belangrijk is aan tafeltennis.
Zoals gezegd speel ik al een aardig tijdje, en na al die jaren heb ik nog steeds heel sterk het gevoel dat ik steeds maar weer wil trainen en wedstrijden spelen. Op de een of andere manier verveeld het niet, en hou ik constant het gevoel dat ik daar waar mogelijk mijn spelletje nog kan verbeteren. Op de momenten dat het goed gaat hoop ik door te trainen dat het nog beter wordt, en in een mindere periode hoop ik door vaak te trainen over deze tijdelijke dip heen te komen. Zoals is er steeds wel een gevoel waardoor ik graag wil spelen. Sinds mijn 15e heb ik bijna geen trainer gehad, en pas de laatste 4 jaar train ik weer 1 keer per week met een trainer. Hierdoor heb ik in die tijd een leuke stap kunnen maken van goed vierde klasse naar een redelijke 2e klasse. Dat vind ik wel mooi aan deze sport dat leeftijd niet zo heel belangrijk is. In de competitie zie je immers veel oudere spelers die op een zeer behoorlijk niveau mee komen.
Verder vind ik ook materiaal erg interessant. Helaas is dat niet heel erg goedkoop, maar wel leuk om zo nu en dan het verschil tussen verschillende frames en rubbers te ervaren. Nou vind ik wel dat er aan veel materiaal wel voordelen en nadelen zitten, en een ideale combinatie waarmee je prettig tegen iedere tegenstander goed speelt is lastig om te vinden. Uiteraard is veel switchen niet ideaal en maakt het zelfs wat onzeker. Voorheen altijd een vijflaags houten frame met twee maal een mark v. Dat scheelt veel reviews lezen en testwerk.
Ook is de sociale kant van de sport van groot belang. Het trainen is gezellig, maar ook zo nu en dan een borreltje na een training of een cometitie wedstrijd is wel heel prettig.
Wat is voor jou de belangrijkste reden waardoor jij het zo'n leuke sport vindt?

Voor mij is het vanwege de complexiteit van het spel. Het lijkt allemaal zo simpel, maar het valt toch wel tegen. Daarnaast vind ik het leuk dat materiaal soms de doorslag kan geven en ook hier weer de variatie ervan. Plus het feit dat je het idee hebt, dat je je elke training weer ontwikkeld en achter nieuwe dingen komt maakt het leuk en daarnaast natuurlijk de gezelligheid!

Na op m''n achtste begonnen te zijn met voetbal, omdat iedereen dat deed bij ons vroeger ben ik op m''n achttiende overgeschakeld op badminton.
Dat heb ik zo''n 15 jaar volgehouden tot op een behoorlijk niveau (3e klasse landelijk).
Daarna zo'n 12 jaar een beetje getennist en gezwommen. Omdat ik op de camping en in de garage van de buurman niet onaardig kon tafeltennissen toch maar eens een vereniging gezocht. Dat werd in najaar 2010 dus de Meppers uit Heeze. Mijn oorspronkelijke plan was om alleen recreatief te gaan spelen maar toen ik na 3 maanden spelen alle recreanten met speels gemak van tafel tikte ben ik in najaar 2011 toch maar competitie gaan spelen. Sindsdien ben ik tamelijk gek geworden op het spelletje. Nadat een speler van het eerste me vertelde dat mijn spel zich duidelijk leende voor het spelen met noppen ben ik dat maar eens gaan proberen. Resultaat: Er blijkt nog veel meer mogelijk te zijn met mijn spel. Vanaf dat moment (oktober 2012) ben ik met allerlei noppen gaan experimenteren (Posno Sport had/heeft een hele bult spotgoedkope rubbers in de aanbieding). Het resultaat is alleszins bemoedigend. In 4 maanden tijd ben ik gegroeid van een redelijke 5e klasser naar een goed meedraaiende 4e klasser. Ik ben nog lang niet uitgeleerd en zo wordt het spelletje steeds leuker.

Hoe ben ik bij tafeltennis gekomen in eerste instantie? Simpel... Bijna altijd winnen met rond de tafel op de camping en op het schoolplein! Wat vind ik er zo leuk aan? Dat is lastig uit te leggen. Ondanks dipjes die je soms hebt, weet uiteindelijk de sport me toch weer naar zich toe te trekken. Het is net een haat-liefde verhouding. Het enige dat ik weet is dat des te beter je wordt, des te leuker wordt het! Dat geldt in ieder geval wel voor mij... Daardoor wil ik steeds verder mijn grenzen verleggen om nog beter te worden en er nog meer lol in te krijgen.

Ook de kick van het winnen van een partij, of zelfs alleen het zoveel mogelijk punten of een game winnen tegen een sterkere tegenstander. Een partij winnen van iemand die een paar klassen hoger speelt. In iedere wedstrijd zit wel een bepaalde drang of druk waardoor het leuk is. Niet willen verliezen van je vaste trainingsmaatjes. Ik heb zelf ook wel eens moeite om goed te spelen tegen spelers uit een lagere klasse. Dat is geen angst, maar toch een iets mindere drive die je tegen een sterkere speler bijna automatisch lijkt te hebben. Heel interessant wat er allemaal in je hoofd gebeurd.waarom ben je vandaag beter dan gister, waarom heb je na al die tijd dat je speelt nog spanning voor een competitiewedstrijd waardoor je toch net niet dat goede niveau haalt van de laatste training. Zo blijft er steeds weer een uitdaging, en is er nooit een avond hetzelfde. Op de een of andere manier verveeld het nooit.

+1!

Omdat elke wedstrijd anders en onvoorspelbaar is blijft het een spannende sport. Ook bij topwedstrijden zie je uitslagen als; 11-3, 3-11, 14-12, 2-11, 11-5 waaruit blijkt dat elke game weer een wedstrijd op zich is. Ik denk dat tafeltennis mentaal een van de zwaarste sporten is waardoor het mogelijk is om van technisch betere spelers te winnen door kalm en gefocussed een wedstrijd te spelen. Omdat je bij elke bal moet bedenken wat je gaat doen blijft het voor mij een boeiende sport.

Omdat het het leukste moeilijkste snelste en meest voldoening gevende spel ter wereld is Als het lekker gaat
Omdat je je niet kunt verstoppen,je bent zelf in control, soms niet
omdat het iedere keer weer anders is,ook tegen dezelfde tegenstanders
en...omdat je alle agressie uit je systeem kan meppen!
wereldspel!

Hallo tafeltennis fans.

Ik ben in 2004 lid geworden,bij ttv trumelo,ik dacht dat ik wel een aardig potje kon pingpongen.
Maar ik kon de eerst eerste 2 maanden geen potje winnen, een 1ste team speler adviseerde mij om op de bh
een korte noppen rubber te nemen ben na een tijdje spelen zelf op lange noppen over gegaan.
Achter af een goede keuze geweest want ik ben in het 4 de team begonnen en speel nu in het 1ste team.
Sommige denken dat als je een langenoppenrubber speelt het allemaal van zelf gaat.
Maar ik blijf erbij dat het een lange leer proces is voor dat je pas echt goed met noppen kunt spelen.
Speel in de zwarte bond en momenteel in de 3 de klas NTTB.
Ben ook de enige langenoppen speler van onze club wat ik ook wel eens jammer vindt omdat je nooit eens je
bevindingen van noppen met iemand anders kunt delen.
Maar goed door deze site is dat wel mogelijk.
Ik wens jullie allemaal nog jaren speel plezier en misschien komen we elkaar in een competitie nog eens tegen.

Groetjes Bowie.

Ik ben nu 13, 2 jaartjes op tafeltennis nu, vandaag mijn competitie (6e klas) afgesloten. 2e geworden!

Welkom op het forum. Keurige prestatie die tweede plaats. Heb je zelf ook een goed seizoen gespeeld?

hmm geëindigd op 45%, redelijk. Eigenlijk was het iets te hoog gegrepen voor mij. Volgend jaar gaat het beter

bowie schreef: Sommige denken dat als je een langenoppenrubber speelt het allemaal van zelf gaat.
Maar ik blijf erbij dat het een lange leer proces is voor dat je pas echt goed met noppen kunt spelen.

Groetjes Bowie.

Haha, ik heb precies dezelfde ervaring. Als er weer iemand moppert dat er geen kunst aan is om daarmee te spelen laat ik hem wel eens met m'n reserve plank spelen. Waarna hij meestal na 5 verloren punten moet concluderen dat het allemaal toch nog niet zo meevalt........

ik speel nu 4 jaar tafeltennis daarvoor was en ben ik een hardloper. Ik vind het geen makkelijke sport om heel snel vooruit te gaan(verschil in klassen is groot). Wedstrijden vind ik het leukst alleen de keuze in materiaal is te groot. ik maak er in ieder geval fouten in.

ik speel nu 4 jaar tafeltennis daarvoor was en ben ik een hardloper. Ik vind het geen makkelijke sport om heel snel vooruit te gaan(verschil in klassen is groot). Wedstrijden vind ik het leukst alleen de keuze in materiaal is te groot. ik maak er in ieder geval fouten in.

Net als whazzup won ik vaak met rond de tafel op de camping en had ik goede potjes bij een vriend in de garage.

Sinds najaar 2012 begonnen met competitie en het mentale aspects vind ik erg interessant. Het vasthouden van de concentratie, en je focus herpakken als je zelf een paar fouten maakt vind ik mooie punten aan tafeltennis. Ook interessant om te zien is hoe tegenstanders hiermee omgaan. Dit seizoen alle competitiewedstrijden gewonnen in 5 games, maar op toernooien tegen sterkere tegenstanders ook enkele keren verloren. Vreemde is dan dat ik die 5e game soms met aardig wat punten verschil verlies én dat dit waarschijnlijk ook mentale oorzaken heeft. Hier wil ik mezelf ook nog op gaan verbeteren.

In wedstrijden is het ook leuk om de zwakke(ere) punten van de tegenstander te ontdekken... en hiermee vervolgens voordeel in een wedstrijd te behalen . Vooral tegen sterkere tegenstanders krijg ik dit vaak pas na 1-2 games door (én al 2-0 achtersta ). Soms heeft je tegenstander ook mijn zwakke punten eerder door, dan ik de zijn/hare. Dat is ook leuk, omdat ik zo geconfrontreerd wordt met de punten waar ik me op moet gaan ontwikkelen.

Daarnaast vind ik tafeltennis leuk omdat het spelletje steeds sneller gaat (naarmate je tegen betere tegenstanders speelt). Voor mij als nu nog 6e- klasse speler tegen een 4e of 3e klas speler is qua snelheid een wereld van verschil. Langzaam worden reflexen beter, en het verbaast me soms dat ik ontzettend snelle ballen reflexmatig terugsla.

1. Iedereen heeft echt zijn eigen stijl, allemaal verschillende typetjes.
2. De bal wint altijd, soms op een grappige manier. (Leedvermaak.)
3. Die once-in-a-lifetime slag, of een briljante rally.
4. Eigenlijk het belangrijkste, daar waar getafeltennist wordt is de sfeer meestal leuker dan elders.
Ik merk verschil met verenigingen voor andersoortig sport en spel.
5. De spin maakt het extra interessant, bepaalt welke slagen mogelijk zijn en er zijn er nogal wat.

Wel jammer dat het altijd binnen moet worden gespeeld, terwijl tennissers bij mooi weer in de zon spelen.
Je kan niet alles hebben...