Automatisme

[vlinder]

Hoe ga jij (clubgenoot of iemand die je kent) om met het afleren van slechte gewoontes in tafeltennis? Hoe kom je af zonder je batje te verbranden?
In tafeltennis sluipen er automatismen in: een verkeerde grip, een te rechtopstaande houding achter de tafel, Of die innerlijke draak die wakker wordt zodra je .......
En ze zijn hardnekkiger dan kauwgom onder je schoen.
Ik ben benieuwd: Hoe herken je zulke gewoontes ? Wat helpt om ze te doorbreken? Heb je ooit geprobeerd een automatisme af te leren—en hoe ging dat?

Geen vaste aanpak of oplossing, gewoon een open vraag aan iedereen. ik ben gewoon benieuwd naar jullie verhalen en vooral tips, . Deel je wijsheid (of je frustratie). met groeten, vlinder

[Wizzy82]

Als het een automatisme is die mijn spel ten goede komt is het eigenlijk helemaal niet erg.

Zo Smash ik ballen beter af met mijn backhand en heb ik daarbij een typische slag. Ik heb geen idee hoe ik die ooit heb aangeleerd en hoe die in mijn spel terecht is gekomen met uiteraard houd ik dat erin.

Wat ik dan meer jammer vind is dat ik mijn voornamelijk actieve voorhand blok heb afgeleerd. Dat komt omdat ik het in de trainingen tijdens een spin en blok oefening niet meer mocht gebruiken want anders kon de tegenstander niet voor de tweede keer spinnen. Gevolg is dat ik nu eigenlijk alleen nog maar gewoon blok en die actieve betere blok uit mijn spel is verdwenen.

[Wizzy82]

Ik heb trouwens een automatisme of eerder een bijgeloof bij het inspelen met de tegenstander (ook al is dat contra forehand en daarna backhand). Ik wil dat de laatste bal dat is geslagen wel een 'punt' was voor mij. Dat ik dus geen fout heb gemaakt. Dan vraag ik meestal ook te beginnen namelijk.

[vlinder]

Wat een reactie Wizzy82! raakt precies aan de kern: hoe automatismen ontstaan, en hoe ze soms onbewust verdwijnen—soms zelfs tegen de wil .

Je backhand smash is een voorbeeld van een positief automatisme. Sinds ik training geef, ben ik me daar steeds bewuster van geworden. Sommige spelers hebben automatismen die niet orthodox zijn, maar wél effectief. Een bepaalde manier van bal over het net spelen, een rare hoek, een onverwachte timing. En die kun je niet aanleren via een standaard oefening. Sterker nog: als trainer moet je oppassen dat je zulke unieke kwaliteiten niet per ongeluk weg-coacht.

[Wizzy82]

Dat is dus met actieve blok inderdaad gebeurd, maar je wat moest ik dan doen bij een spin en blok oefening? Toch die actieve blok maar blijven gebruiken zodat de ander eigenlijk de oefening niet kan doen want dat is natuurlijk meerdere keren achter elkaar spinnen zodat ze tijdig voor de volgende spin klaar kunnen staan. Die tijd is vrijwel altijd te kort met mijn actieve blok.

De backhand smash is er denk ik als een soort compensatie ingeslopen omdat ik veel minder zeker ben in mijn forehand smash.

Maar gezien je trainer bent, ben ik wel benieuwd naar het volgende. Een bal in het midden zou je in principe altijd met de forehand moeten nemen. Dat wordt vrijwel in alle oefeningen gedaan tijdens trainingen.
Echter in een wedstrijd zie je vrijwel iedereen een bal die in midden komt met de backhand terug schuiven, dus ik snap eigenlijk niet waarom je in het midden eigenlijk met de forehand zou moeten terug schuiven of spinnen. Wat vind jij hiervan? En zou er eigenlijk ook geen oefeningen moeten komen voor de backhand als een bal op het midden komt?

[vlinder]

Wizzy82, even een kleine kanttekening van mijn kant: Ik geef trainingen, maar ik ben geen trainer.

Wat betreft jouw vraag over de bal in het midden: mijn inzien is omdat dat sneller en praktischer is in het moment.

Deze post gaat vooral over negatieve automatismen—die hardnekkige gewoontes die je spel beperken. Slechts een paar voorbeelden: verkeerde grip, te rechtop staan, of gedrag dat je uit balans brengt. Hoe doorbreek je dat voor jezelf?

En nog even dit: trainers hebben zelden mis.

[GarField000]

Mijn automatische is dat ik te snel van de tafel af ga staan. Nu met de lange noppen moet ik juist naar de tafel toe en met mijn navel aan de rand staan. Ook aanvallen gaat me vaak beter af aan de tafel ipv achterop. Maar je stapt toch altijd naar achteren omdat je dan meer tijd hebt om te reageren ...... Ik merk het altijd wel zelf, en het enige wat ik dan probeer is tegen mezelf te zeggen (soms hardop), blijf met die pens aan de tafel Marc !!! En dan gaat dat weer een paar slagen en stap ik toch weer weg.

Het voordeel hiervan is dat mijn ballen elke keer anders terug komen, het nadeel is dat ik niet "mijn" spel aan de tegenstander kan opdringen.
Vooral aan tafel kan ik de bal goed pushen waardoor de tegenstander gaat schuiven maar de bal dan heel hoog terug komt bij mij. Ik moet de bal zo vroeg mogelijk nemen.

[vlinder]

Dat is een goed voorbeeld Marc . Dat is waar het hier om gaat: die hardnekkige automatismen die je spel beïnvloeden, zelfs als je ze doorhebt en die je niet zomaar afleert.

Zoals jij al mooi aangeeft: bewustwording is stap een, Marc. Maar het doorbreken van zo’n patroon? —da’s een heel eigen avontuur.
“Blijf met die pens aan de tafel!” Een gouden tip !

[Wizzy82]

Steeds verder naar achteren gaan tijdens een rally en niet bij de tafel blijven staan herken ik ook. Van deze eigenschap hebben denk ik veel spelers last van.

Niet zozeer mijn negatieve eigenschap, maar wel eentje die ik merkwaardig genoeg bij heel veel spelers tegenkom.
Steeds dezelfde service spelen. Daarin nauwelijks afwisselen. Ik kom deze eigenschap best vaak tegen en verbaas mij eigenlijk hoe weinig variatie in services veel spelers hebben.
De service is een van de belangrijkste slagen van tafeltennis en heel veel spelers serveren standaard met backspin van de backhandhoek schuin naar de ander backhandhoek. Totaal niet verrassend.

Ik varieer daarin enorm. Serveer zelfs op de voorhand (vaak met zijspin) en midden van de tafel. Soms een snelle contra/topspin service tussendoor (vaak verwacht de tegenstander dat niet eens).

Sowieso wordt er vind ik te weinig getraind op services en service ontvangst.

[TwoFace]

Ik heb er in elk geval wel eentje... zo'n automatisme die ik had afgeleerd en weer probeer aan te leren...

Ik had namelijk een strawberry block/chop met mijn BH (noppenkant)... dat was mijn eigen beweging niet aangeleerd, maar gelijk bij tafeltennissen een soort standaard slag van mij... ik merkte destijds ook het voordeel van die slag, want dat kleine beetje wegdraaien en effect wat er dan in zit, dat kenden de meesten niet en sloegen vaak naast de bal of schatte het volledig verkeerd in en gaven mij een makkelijke bal terug of maakten een andere fout op die bal.

Toen moest ik technisch beter spelen van een aantal mensen en dat afleren... dat deed ik door heel vaak daar op te letten en langzaam aan (kostte heel veel tijd en trainen) veranderde mijn slag in een normale 'chop' beweging... die zit nu zo ingebakken dat ik die ook doe als ik die niet wil... hahaha

Er is nu iemand die wil mij een aanvallende beweging laten maken met de BH (met de noppen)... dat probeer ik nu ook af en toe, maar niet heel succesvol.

Mijn oude slag doe ik nu heel soms, maar ik moet erbij nadenken om het te doen en ik heb het tikken eraan toegevoegd, dan hou ik frame ongeveer hetzelfde vast als met die oude slag en ipv chop/block, doe ik nu een slag beweging en leg de bal daarmee vrij kort en strak in 1 van de hoeken of het midden.

Verder krijg ik ook vaak te horen dat ik te ver van de tafel sta (terwijl ik een armlengte gebogen aan hou), maar dit doe ik omdat ik makkelijker een stap naar voren zet waarmee ik tot het net kan rijken... Terwijl een snelle harde bal ik beter kan terugbrengen als ik iets meer naar achter sta... ik weet dat veel noppen spelers zweren bij kort bij de tafel staan, maar in mijn ervaring is dat vooral voor degenen die goed kunnen blocken met de noppen en dat beheers ik een stuk minder, ik kan wel heel goed blocken met mijn FH, zowel actief als passief.

[vlinder]

TwoFace, Je strawberry block met de backhand gaf je spel echt karakter—en het feit dat tegenstanders er moeite mee hadden, zegt genoeg. Dat je die slag moest afleren om ‘technisch beter’ te spelen… tja, alsof soms je favoriete snack moet opgeven voor een salade. Toch Blijft die oude reflex stiekem opduiken.

Ik zie tafeltennis als een taal. Je leert die taal van mensen die haar spreken, maar niet iedereen krijgt de grammatica mee. Veel spelers beginnen zonder begeleiding en dan ontstaan de eerste automatismen. Helaas zijn die vaak als die ene foute move die je blijft doen: vertrouwd, maar niet altijd effectief. Zoals een clubgenoot die uit gewoonte versnelt en daardoor struikelt over z’n eigen tempo. Of bij mezelf: na een harde smash vergeet ik uit gewoonte terug te keren naar mijn ready-houding.

Natuurlijk zijn er ook positieve automatismen—onorthodoxe slagen die je tegenstander verrassen en je nét dat voordeel geven.

Je positie aan de tafel is duidelijk gebaseerd op ervaring. Jij kiest bewust voor iets meer afstand, en dat geeft je bewegingsvrijheid.
Tijdens trainingen zeg ik vaak: armlengte plus batje is de standaard. Maar ik voeg er ook aan toe: jouw vorm, jouw maat, jouw voorkeur—maak er jouw versie van. Zolang je maar niet zo ver weg staat dat je een korte service en korte ballen moet beantwoorden met een sprint, en niet zó dichtbij staat dat je geen tijd hebt om te reageren op snelle slagen.

Het herkennen en begrijpen van je eigen patronen is de sleutel.

Sportieve groet,
Vlinder

[TwoFace]

Mooi beschreven Vlinder,

zelf heb ik ervaren dat iets verder weg van de tafel beter voor mij uitpakt dan dichterbij, maar armlengte + batje hanteer ik ook (al is mijn arm dan wel licht gebogen), ik leer dat beginnelingen ook wel... omdat wij niet echt een trainer hebben, probeer ik hen soms wat bij te brengen.

Als iemand echt heel goed is met een korte service en dit ook goed weet te verbloemen, weet hij/zij mij misschien wel ermee te pakken, maar meestal lukt hen dat niet.
Serveren doen heel veel mensen ook echt vanuit de hoek, maar ook de receive... dat doe ik ook wel, maar niet alleen... soms serveer ik juist vanuit het midden.. receive ook vaak vanuit het midden... ook iets wat ik als een soort automatisme heb aangeleerd... en het werkt voor mij...

Een taal, mooie vergelijking inderdaad. Sommigen leren een trucje en spreken nooit de taal... ik spreek de taal ondertussen wel, maar kan niet elk trucje (gebrek aan talent en training).